Geplaatst op: 13 maart 2020

Tauros stieren lopen door het water terug naar de kudde

Een mooi gezicht, hoe zelfredzaam dieren kunnen zijn. Met een klein ‘duwtje’ door de mens: Drie tauros stieren waren teruggelopen naar hun favoriete plek, langs de Maas. Echter door het hoge water werd dit eiland waar ze stonden te klein. Na een kleine aanmoediging met wat hooi, liepen de stieren op hun dooie gemak terug naar de kudde, naar een veilig en droog stuk. Eén stier ging de twee al voor, waarna de andere twee stieren op hun dooie gemak volgden. Lees hier wat Stichting Taurus zag gebeuren langs de Maas: 

“Stichting Taurus voert in opdracht van Stichting Het Brabants Landschap de begrazing uit van het natuurgebied Keentse Uiterwaarden tussen Grave en Ravenstein. Met de stijgende Maas waren de afgelopen dagen alle dieren verzameld in de buurt van hoogwatervrije plekken. Daar zijn de dieren veilig en worden ze voor de duur van het hoogwater bijgevoerd. Zondag 9 maart bleek echter dat drie Tauros stieren door een ondiepe plek in de nevengeul teruggelopen waren naar hun favoriete plek tussen de ‘bakenbomen’, inmiddels een langgerekt eiland. Dat past bij het natuurlijke gedrag van deze dieren.

Maar we hebben de situatie evengoed nauwlettend in de gaten gehouden. Vanaf de dijk bij Keent leek het weliswaar een smal strookje, maar bij de hoogste stand van de Maas op maandag 10 maart (7,33 m + NAP meetpunt beneden Grave), hadden de dieren nog zeker een halve hectare tot hun beschikking. Er waren inmiddels veel mensen die ons belden of via facebook hun zorgen uitten. We hebben steeds uitgelegd dat het erg zelfredzame dieren zijn die zonder enig probleem het eiland door het ondiepe water weer kunnen verlaten. We begrijpen de zorgen, echter het is nog niet zo eenvoudig drie grote stieren van een eiland te halen. Dat vergt voorbereiding.”, aldus Ronald Goderie van St Taurus.


Als 1 stier overgestoken is …

Omdat de Maas deze week nog verder gaat stijgen en ook om mensen gerust te stellen werd besloten in te grijpen. Voor één stier was dat overigens al niet meer nodig, die was geheel uit eigen beweging alweer overgestoken naar hogere gronden. Om de andere twee stieren op het droge te krijgen zijn we met een bootje en een paar pakken hooi naar het langgerekte eiland gevaren. De stieren bleken de weg overigens precies te weten,  en zijn vervolgens op hun dooie akkertje door het meest ondiepe stuk naar de wal gelopen. Daar werden ze opgewacht door de rest van de kudde, hoog en droog bij de hoogwatervluchtplaats. De dieren worden de komende dagen – zolang een groot deel van de Keentse Uiterwaarden nog onder water staat – nog bijgevoerd met hooi.”